ब्ल्याङ्केट : म, मेरो बेडरुम र ब्ल्याङ्केटबीचको नाता घनिष्ठ छ। जति नै गर्मी भए पनि मलाई ब्ल्याङ्केट नओढी निद्रै लाग्दैन। जाडोमा त सिरक नै नओढी हुँदैन, तर उखरमाउलो गर्मीमा पनि म ब्ल्याङ्केटले मुख छोपेपछि मात्र निदाउन सक्छु।
रुन्चे : मलाई सबैले घरमा रुन्चे भन्छन्, किनभने म कुनै पनि कुरामा रोइदिन सक्छु। कतिसम्म भने चलचित्र हेर्दासमेत म आफूलाई नियन्त्रण गर्न सक्दिनँ। भावात्मक चलचित्र हेर्दा असाध्यै रुन्छु। अचार : अचार भन्नेबित्तिकै मेरो मुख रसाउँछ। म अचारबिना खाना खानै सक्दिन। अचार के को भन्ने कुराले केही फरक पर्दैन, तर खानाका साथमा एउटा चट्ट परेको अचार नभै हुँदैन।
ल्यापटप : ल्यापटप मेरो सुख-दु:खको साथी हो। कतिसम्म भने ल्यापटपले मलाई रुन समेत सघाउँछ। कहिलेकाहीं चित्त दुखेर रुनुपर्यो भने ल्यापटपमा चलचित्र प्ले गरेर रुन्छु...आमालाई चलचित्र हेर्दै रोएकी हो भन्ने परोस् भनेर। वास्तवमा म त्यतिबेला चलचित्र हेरिरहेकी हुन्न, रोइरहेकी हुन्छु।
पहिरन : मैले लगाउने पहिरन र मेरी बहिनीबीच अचम्मको सम्बन्ध छ। कुनै पनि इभेन्टमा सहभागि हुनु छ भने त्यसका लागि लगाउनुपर्ने पहिरन मेरी बहिनीले नै रोज्नुपर्छ। बहिनीले यो लगाउनु भनेपछि म त्यही लुगा लगाएर समारोहमा जान्छु। साभार : कृष्ण भट्टराईको लेखन तथा कान्तिपुर साप्ताहिकको "मेरो सेक्रेट" सतम्भ मा प्रकाशित
